Bizitzaren sorrera. Amaren sabelean

Bzitzaren sorrerari buruzko parodia bat

MARTXOAren 21eko HILABETEko BILERA AMYPA (Lander-Mikel)-RUBEN

1-Eskola bat herriarentzat. Herri bat eskolarentzat-Balorazioa.

Rubeni jakitera ematen diogu gurasook egindako bileran 44 haur zeudela ordezkatuak. Eta 30 ez ordea. 5. eta 6. mailako haurren gurasorik ez zen egon proiektu berri honen  eztabaidan.
Halaber bileran azaldu ziren eragozpenei buruz solastu genuen: ”ez dago eskema garbi bat”. Rubenek dio argitzeko saiakera bat egingo duela eta erakusti digu egin duen eskema baten bozetoa laster gu argitzeko pasako diguna. Nabardura geihago izateko proiektu konkretoei buruz, talde interaktibo, solas dialojiko, etabar, datorren urterarte itxoin beharko da definitu gabe daudelako.
“Protagonistaren egokitasuna”  Plazaratzen diogu haur hezkuntzan aurten praktikara eraman den Protagonistaren egunean gurasoek daukagun partehartzea zenbait gurasontzat lan nekeza dela eta, gurekin adostu gabe egiteaz aparte, bere borondadetasunarena kolokan jartzen dute. Beste batzuentzat, halere, oso positiboa izan dela ere beste batzuentzat ere aditzera ematen dugu.
Ruben eta irakasleek protagonistarenak sortzen dituen antsiedadeen jabe izanda, formula berraztertuko dutela erabaki zuten aldez aurretik.
“Sentsibilidade guztien Uztarketa” Atal honi dagokionean akaso honi buruzko solasaldi bat egin liteke ez dakigulako zertan den arazoa.

2-Gainerako eragilen partehartzea-Balorazioa

Rubenek azaltzen du Udaletxeak egiten duen Boletinean berari egindako elkarrizketa bat azaltzen dela. Badaki ere Esan Erran irratian eta Pulunpen asmoa dutela honi buruz mintzatzeko. Guk azaltzen diogu, era berean , Basaburuko Kontsumo Sareak proposamen bat egin nahi duela hamaiketakoekin. Noizean behin gutxienez gosari kolektiboak bultzatzen ahal ziren bertako produktuekin. Rubenek baieztatzen du irakasleen aldetik antzeko asmoa dagoela.

3- Ametsaren fasea. Nola dinamizatu-

Bi aldeek Ametsaren fasearen diseinua oso zaila eta inportantea dela esan genuen. Batzorde bat osatu beharko da horren eginkizuna bultzatzeko. Akaso jarri beharko dira bertako ostatuetan kutxak, non ametsa idatzi utziz, jendeak har dezan parte. Eta jendea esatearekin guraso, haur edo irakasleez gain bailareko edonoren iritzia nahi da. Horregatik formatoa ongi pentsatu behar da.

4-LiburuTrukea eskolara eraman-

Mikelek  Udaletxeko Kultur Batzordeak antolatzen duen Liburu Trukearen  hurrengo edizioa eskolan gauzatzea nahi dutela dio. Apirilako ostiral baten arratsaldez egingo litzateke bere eskema mantenduz: liburuak trukatu eta ongi etorria eman sormenaren inguko etorriko den artistari.
 
5-Eskolaren zabaltze prozesua,proiektua-

Eskolaren handitzearen proiektua berritu da eta hezkuntzako kontseilariak sinatzen duelarik obrak hasteko prest leudeke.
Rubenek plano berria erakutsi zigun eta lehengoarekin zenbait aldaketa ditugu. Genekien bezala beheko pisua, 0-3 urtekoei legokiona, hutsik geldituko da. Horren gainean egingo dira 4 ikasgela, bainugelak eta liburutegi bat. Irakasleek proposatuko dute 4 ikasgela horiek bi bihurtzeko aukera izateko tabike mugikorren bitartez. Baita planoan agertzen dena liburutegi bezala ikasgela bihurtzeko eta ikasgela txikiago bat liburutegi. Proposamen hauek arkitektoari luzatuko zaizkio heldu den ostiralean.

6-Eratsungo eskola-

Eratsungo eskola desagertu behar dutela esan eta bertakoek horren kontrako atxekimendua eskatu digute.

7-Logoa –

Nafar Gobernuak eskolei berezko logoa izatea eskatzen du. Gurean ere egin beharko da.
 
8-Ikasle Kontseilua-
                                                                                                 
Oihanzabalgo blogean ikusiko zenuten bezala Ikasle kontseilua abian da. Blogean adierazten da nola dagoen osatuta eta aztertu dituen lehenbiziko gaiak. Hortarako beste logo propio nahi da.

GURASO ELKARTEAren BILERA OROKORRA. 2011/03/17

ESKOLA BAT HERRIARENTZAT-HERRI BAT ESKOLARENTZAT                                            

(Más abajo en castellano)

Parte hartu dute: Nuria R., Juanjo, Ana, Nati, Esther, María, Edurne Arazubi, Mikaela, Arantza, Nuria C., Marta, Karmentxu, Sole, Ana, Maite, Ainara, Roberto, Bea, Xabi, Edurne Arangoa, Mikel, Ana, Alberta, Patxi, Maider, Cristina, Arantxa, Oihane, Lander, Laia, Berueteko Leireren ama.
Guztira, eskolan dauden 44  haurren aita-amak dira. Eskolan 72 haur daude.


Mikelek irakasleek aurkeztu ziguten proiektuaren laburpen bat egin du, eta ondoren jendearen parte hartzea etorri da.

Edurne Arangoa: Galdetzen du ea nolakoa izango den gurasoen parte hartzea eskolan.

Mikelek dio tertulia dialogikoak, talde interaktiboak eta ametsaren fasearen bitartez.

Estherrek dio ez duela proiektua argüí ikusten ez dakielako zer den ikas-komunitatek, zeintzuk diren orientabideak, helburuak, inspirazioak, noraino iristen den gurasoen inplikazioa, zeintzuk diren egin beharreko urratsak…

Karmentxuk dio ez eskema orokor bat falta duela, eta are gehiago egutegi bat ere. Oso positibotzat jotzen du eskolako ateak ireki nahia, berari asko gutatzen zaio ideia hori. Eta gustatuko litzaioke irakasleekin email bidez harreman zuzena eduki ahal izatea.

Alberta: Beharrezkoa ikusten du irakasleak gurasoei egiten ari direla kontatzea

Maria: Ez dakigu nora goazen.

Ainara-Teorizatu da asko, eta egin ziguten aurkezpenean eduki asko baina ez nahikoa argüí ikusi genituen. Ametsaren fasean hausnarketa garai batean sartuko ginateke zer egin nahi dugun definintzeko eta neurri zehatzak adosteko.

Metodología berrian zalantzak sortzen diren haurrekin batera egon ‘beharra’ –edo egon daietekeelako. Protagonistaren kontuan gertatzne den bezala.

Maria: Ez da boluntarioa, inork ez zaitu behartzen baina zure burua behartuta sentitzen duzu. Beste modu batera planteatu beharko litzateke. Guzti honek esfortzua, konpromisoa eta inplikazioa eskatzen du.

Sole: Nire Uharteko esperientziatik abiatuta, oso positiboa da hemen eskolak ateak zabalik edukitzea. Ikusten dut partehrtzea errazteko ze ahalegin egiten den eta hori asko estimatzen dut.


Xabi: Ateak irekitzen dira partehartu ahal izateko. Lehen bai, komunikazioa bazegoen, batik bat eskola txikia zelako; orain zuk zure aldetik jar dezakezu eta eraldatu.

Cristina: Hemen irakasleak eta gurasoak talde berean egotearen aldekoa  proiektua da. Eskola gehienetan horien arteko harreman aurrez aurre daudenena da. Eta oso aberasgarria da protagonistaren astea bezalako ekimenak.

Ainara: Ez dugu hemen eztabaida gure partehartzea nolakoa izango den zehaztu behar, baizik eta ea eskola nolakoa izango den zehazten parte hartu nahi dugun edo ez. Gero ikusiko da nola hartzen dugun parte. Bestalde, antolaketa modu berriak talka egiten du gizartearen antolaketa moduarekin eta horrek zailtsaunak ekarriko ditu.


Patxi: Zerbaitek kale egin du jendea protagonistaren egunean bezalako ekimenetan parte hartzera derrigortuta sentitu baldin bada eta ez baldin badu ezezkoa emateko bide egokirik topatu. Askatasunean hezi nahi badugu, ezezkorako bideak sortu behar ditugu. Hori ere izan beharko luke gure lana.

Karmentxu: Orain arte parte hartze maila ezberdinak izan dira: zirkoare eguna… Baina guztietan izan da positiboa.

Alberta-Beldurrak eta zalantzak ageri dira, eta  hori ona da. Hasieran, geletara ipuinak irakurtzeko ekimena sortu zenean gurasoen beldurra azaldu zen ere. Eta piskanaka gainditu da. Hala ere, tertulia dialogikoen kontua zaila iruditzen zait hasiera batean.

Juanjo- Bai, niri oso ideia ona iruditu zitzaidan tertulia horiena. Jendeak gai bati buruz hitz egitea, niri ideia oso polita iruditzen zait. Niri hori kosata egiten zait, baina, tira, erakargarria eta interesgarria da.

Mikaela- Nire irudikapena da oso eraldaketa integrala bultzatu nahi dela, umearen adimen emozionalaren ikuspegitik. Gainera badago eskolaren isolamendua apurtzeko ahalegin bat, ezagutzen transmisioa ez baita beti eskolara mugatua egon. Gainera, inguruan dagoen indarra probestu nahi da. Orain arte maistrak eta amak bi mundu ziren, eta ez zegoen bizi eta irakaspen esperientzia komunik. Hori da proposatzen denaren aldeketa handia.

Mikel- Azken finean, eskolaren eraldaketa gizarte osoaren eraldaketa dakarrelako

Sole- Lekeitioko eskolako helburua haurrak zoriontsu egotea zen, eta horrela ikasteko prest zeuden.

Alberta- Adimen emozionalari buruzko ikastaro bat egin genuen, eta horretaz aritu ginen. Praktika batzuk martxan dira jada, sintoniarena adibidez..

Cristina- Ikastaro hartan haurren indargunean ezagutzeko ahaleginaz hitz egin zen, eta horiek indartzeko bidean jartzearen garrantziaz.

ERABAKIRIK hartzeko moduan ote gauden galdegiten dugu. IRITZI OROKORRA DA proiektuarekin bat egiten dugula. Eta eztabaidan sortu diren zalantzak mahai gainean jartzea komeni dela ikusten da:

•  Planifikazio gehiago eta argiagoa
•  Egiten ari dena gehiago zabaldu, komunikazio gehiago
•  Sentsibilitate guztiak bat egitearen beharra
•  Zeintzuk dira hurrengo pausuak

REUNION GENERAL de la AMYPA. 2011/03/17

UNA ESCUELA PARA EL PUEBLO-UN PUEBLO PARA LA ESCUELA.

Parte hartu dute: Nuria R., Juanjo, Ana, Nati, Esther, María, Edurne Arazubi., Mikaela, Arantza, Nuria C., Marta, Karmentxu, Sole, Ana, Maite, Ainara, Roberto, Bea, Xabi, Edurne Arangoa, Mikel, Ana, Alberta, Patxi, Maider, Cristina, Arantxa, Oihane, Lander, Laia, madre de Leire (Beruete).
Guztira, eskolan dauden 44  haurren aita-amak dira. Eskolan 72 haur daude.

Mikel hace un resumen del proyecto de escuela que nos presentaron los maestr@s hace 2 semanas. A continuación se suceden las intervenciones.

Edurne Arangoa-Plantea cómo va a ser la implicación de madres en la escuela.

Mikel dice que a través de las tertulias dialógicas, los grupos interactivos y la construcción del sueño de escuela que queremos para nuestr@s  hij@s  y para nosotr@s.

Esther no ve claro el proyecto en el sentido de que desconoce qué son las comunidades de aprendizaje, qué orientaciones, qué objetivos, qué inspiraciones, hasta dónde llega la implicación de los padres, cuáles son los pasos inmediatos…

Karmentxu En este sentido también veo que falta el esquema, veo necesario un plan, incluso un calendario. Veo muy positiva la escuela de puertas abiertas porque a mí me gusta venir a interesarme, soy una de esas pelmas…Propongo que se de el E-mail del tutor para comunicarse directamente.

Alberta El profesorado tiene que transmitir a los padres lo que se está haciendo y lo que se va a hacer.

María No sabemos hacia dónde vamos.

Ainara-Se ha teorizado mucho y en la exposición de la A a la Z  se vieron muchos contenidos, pero no un esquema claro. Después de la fase AMETSA tenemos que pasar a otra fase de reflexión donde se defina el cómo, medidas concretas.
  
En la actividad que supone la nueva metodología se suscita un debate en torno a la “obligatoriedad “de acompañar a los hij@s en el día del protagonista.

María- Para mí no es voluntario, nadie te obliga pero te ves forzada. Se puede plantear de otra manera. Todo esto requiere esfuerzo, compromiso, implicación.

Sole-En mi experiencia anterior en Huarte, una escuela grande tu dejas a los hijas y no sabes qué pasa puertas adentro. Por eso valoro que en este proyecto se abren las puertas de la escuela y viendo lo que se esta haciendo puedes participar.

Xabi-Se abren las puertas de la escuela para participar en las aulas. Antes sí había comunicación por ser una escuela pequeña, ahora puedes aportar y transformar.

Cristina-Aquí profesores y madres somos parte del mismo equipo. En la mayoría de las escuelas se produce un enfrentamiento entre padres y profesores aunque se persiga un mismo objetivo. El día del protagonista es muy enriquecedor. Se puede ser más imaginativo y no siempre tienen por qué ir los padres, puede ser también planteado de otra manera. Uno de los objetivos es que los compañeros/as del niño lo conozcan en una dimensión más completa.

Ainara-No estamos decidiendo la manera en que las madres queremos participar sino que tenemos que decidir el modelo de escuela. Después veremos cómo participar y concretar. La organización del modelo social choca con esto, el proyecto tiene que asumir esas dificultades.

Patxi-Algo ha fallado si alguien se ha visto forzado a participar y no ha podido decir no. Queremos criar a nuestros hijos en libertad, pues debemos crear modos para que nadie sienta que se le está obligando y para que tenga caminos para decir que no. Se debería crear una colaboración mutua para que no se diera esa situación.

Karmentxu- Hasta ahora también ha habido diferentes niveles de participación, como en el día del circo, pero siempre ha sido muy positivo.   

Alberta-Están apareciendo miedos y dudas y eso está bien. Cuando se propuso venir a la escuela a leer un cuento algunas madres no se atrevieron, eso debemos superarlo. Por esto le parece que las tertulias dialógicas son difíciles para comenzar.

Juanjo-Eso es lo de leer un párrafo y luego hablar de él. A mí me encanta la idea. A mí me cuesta mucho pero precisamente así, con un tema, me gusta hablar.

Mikaela-Mi sensación con la presentación fue de que se pretende una transformación integral, un desarrollo de la inteligencia emocional del niñ@. Hay  una intención de romper ese aislamiento escuela-entorno. La escuela no es una burbuja, no es algo diferente a la sociedad. Se intenta aprovechar la fuerza del entorno y la sociedad en la que está, es un intento de transmitir la cultura de igual a igual, de aprovechar los saberes de nuestro entorno. Hasta ahora las madres, maestras, eran compartimentos estancos, ahora podemos tener una vivencia común: este es el gran cambio.

Mikel-Esto en último término significa que la escuela es un camino de transformación de toda la sociedad.

Sole-El objetivo de la escuela de Lekeitio era que los niñ@s estuvieran felices en la escuela y que aprendieran.

Alberta-El año pasado se hizo un taller de inteligencia emocional donde explicaron cómo lograr que los niñ@s fueran más felices. Una técnica que se usa es la de la meditación y aquí ya se ha empezado a poner en práctica. Lo llaman Sintonía.

Cristina- También estuve en el taller y se dijo que hay que ver en l@s niñ@s las “fortalezas” para reforzarlas. Un@s  tienen unas y otr@s otras.
   
SE PLANTEA si estamos en condiciones de llegar a unas conclusiones del debate. LA OPINION GENERAL ES QUE SE ASUME EL PROYECTO. Se destaca en cambio esas cuestiones del debate que más dudas crean. A saber:
       -Mayor planificación.
       -Más comunicación de lo que se está haciendo.
       -Importancia de aglutinar todas las diferentes sensibilidades que coexisten en la escuela.
       -¿Cúales son los pasos inmediatos?